Ahmet Özhan – Hüzünlü Gurbet

Beynim tıpkı bir sorular harmanı

Kafamda istifham, cevabı sisli;

Gezer dururum yorgun ve âvâre

Sarmış, buğulu büzün dört bir yanı

Kalbim annemin kalbi gibi hisli;

Her hâlim garipliğime emare..

Kulaklarımda bir gurbet jüri

Nağmelerimde poyraz serinliği..

Düşüncem veda diyor bu yerlere

Burda ruha güzellikler sinmiyor

Tüter gözümde o bizim bahçeler;

Nerde o yemyeşil bahar günleri?

Doğ ey ışık, doğ gönlümün içinden

Tasayla dolaştığım bu yerlerde

Bana ruhumun sırlarını duyur

Bir ses sun o eski bestelerinden

Şu hüzünlü şafakta perde perde..

Açlıkla kıvranan ruhumu doyur..

Yorum Yapın